Terugblik werken in shelters - Portugal
Mijn liefde voor herplaatsers begon ooit in het asiel, met Beau en erna Mucho die uit een shelter kwam. Daarna volgden fosters, werk met herplaatsers en een groeiende fascinatie voor (voormalige) zwerfhonden. Hun veerkracht blijft me elke keer raken.
Afgelopen jaar besloot ik dat ik herplaatsers nóg beter wilde begrijpen en ook een praktische bijdrage wilde leveren. Er zijn zoveel mensen die zich dagelijks, zowel achter de schermen als in het veld, voor honden inzetten. En het is zó nodig — ik wilde ook praktisch helpen. Daarom werkte ik vijf weken in shelters in Portugal en Spanje. Twee totaal verschillende werelden – en dit is deel 1: Portugal.
Portugal: vrijheid, welzijn en... heel veel honden
Quinta dos Cães
Ik koos bewust voor Quinta dos Cães. Een plek waar honden veel vrijheid hebben: overdag los op een groot terrein, zelf keuzes maken, wandelen, op uitjes, soms zelfs logeren in vrijwilligershuizen. Binnen de shelterwereld is dat echt bijzonder om te zien. En dat zie je terug in het welzijn.
Honden kunnen hier gewoon hond zijn:
● zelf rustplekken kiezen
● sociale contacten aangaan
● spelen, slapen, afstand nemen
Alles wat we ’theoretisch’ vaak uitleggen over natuurlijk gedrag, zag ik hier gewoon gebeuren. En het resultaat? Veel stabiele honden, weinig conflicten en honden die goed plaatsbaar zijn of een fijne 4-ever plek daar hebben.
Een werkdag op Quinta; wandelen, wandelen en nog meer wandelen
Wandelen, observeren en hondentaal lezen
Mijn dagen bestonden vooral uit wandelen. Heel veel wandelen 😄 Mijn werk daar was namelijk ALLE honden dagelijks één tot twee keer uitlaten. Niet alleen fun, maar ook leerzaam:
● hondentaal lezen
● spanning herkennen
● communiceren met veel verschillende honden
● leashskills & ochtendgymnastiek
Leashskills? Yep, ook met vijf honden loop ik met lange lijnen. Het zorgde voor minder trekken en meer ontspanning. Zo belangrijk dat honden in die wandeling ruimte hebben om te snuffelen.
In de namiddag en avond was ik vrij, en die tijd spendeerde ik tussen de honden. Zijn. Observeren. Een knuffel hier en even spelen daar. Soms op een uitje of even de trainingshal in, als verrijkte omgeving bijvoorbeeld, of gewoon rustig chillen. Zoveel grappige en waardevolle momenten met een hoop nieuwe vrienden 🙂
Uitjes, prikkels en ontdekken wat bij een hond past
In mijn vrije tijd nam ik ook honden mee op pad. Naar de stad, het strand, het dorp — gewoon kijken: hoe doen ze dit?
● Chip is een echte kermisklant: alles was leuk en interessant, en vooral de kermis.
● Claar is gereserveerd en afstandelijk, een mega beachgirl.
● Zazu is een echte cityboy. Alsof hij nooit anders gedaan had.
● Extra verrijking in het dagelijkse leven kan heel simpel zijn.
Dit soort momenten zeggen zóveel over een hond en wat bij hem past. Het leven in de shelter is heel voorspelbaar en vooral rustig. Geen auto’s, drukte of herrie. Bekende mensen. Elk uitje buiten de shelter geeft informatie over hoe ze met een nieuwe of drukkere omgeving omgaan, wat ze leuk vinden of juist niet. Super waardevol richting herplaatsen.
Mijn reis met Claar
Claar 💛 had het moeilijk op de Quinta. Dus ik besloot extra tijd in haar te steken. Ik zocht haar regelmatig op en ging dan gewoon in de buurt zitten. Ze vond mij maar niets. Maar tijd, geduld en respect doen veel. We gingen op pad, naar het strand en de stad. Een extra wandeling naast de dagelijkse groepswandelingen. Dat was mijn beste beslissing. Ze ontdooide, groeide in vertrouwen en wist me langzaam maar zeker volledig in te pakken. Toen er geen foster kwam, besloot ik: dan foster ik haar zelf.
Wat deze plek me liet voelen (en zien)
Wat me het meest is bijgebleven:
● honden slapen en rusten echt veel, nog meer dan we denken
● ze zijn meesters in conflict vermijden
● keuzevrijheid: zichtbaar helpend in welzijn, ondanks stress
● honden zijn heel graag in de buurt van mensen, ook tussen al die andere honden
● en: als je hun taal spreekt, is contact maken eigenlijk heel simpel
En misschien wel het meest bijzondere: twee weken lang 24/7 tussen 80–100 honden leven, waarvan het grootste deel in vrijheid. Dat is twee weken lang leven in het hier en nu 🙂
Deze plek heeft mijn kijk op hondenwelzijn en gedrag niet veranderd, maar vooral bevestigd.
Quinta is een droomplek.
Maar ook een uitzondering.
In deel 2 neem ik je mee naar de andere kant van het verhaal. Benieuwd naar alle verhalen? Check mijn YouTube kanaal!